Mama & Baby Persoonlijk

Help! Mijn Dochter Is Een Meisje!

13 januari 2017

Fotografie: Mariët Mons

‘Mama die! Die!’. Terwijl ik me aan het opmaken ben wijst Freya naar de poederkwast. ‘Ja, die die dieeeee!’. Ik geef haar mijn kwast en alsof ze het al jaren doet begint ze ermee over haar wangen te vegen. Dat er nog wat glitterpoeder vanaf komt maakt het helemaal af. Staat ze dan, mijn dochter met haar staartje en clipjes in d’r haren: echt een meisje.

Zelf was ik als kind helemaal geen meisjes-meisje. Speelde ik met Barbies dan werden ze in de boom gehangen. Het liefst onthoofd, in een kooitje en met tijgers eronder. Ik bouwde hutten, zocht naar insecten en hield een heuse slakkenrace. Op een of andere manier heb ik er nooit bij stilgestaan dat mijn eigen dochter helemaal niet zo zou worden. Sterker nog, ik ging er direct vanuit dat het een stoere chick zou zijn. Niks geen jurkjes, nagellakjes en clipjes in haar haren. In haar garderobe was amper een roze tintje te ontdekken en haar vorige slaapkamer leek met de blauwe muren eerder op de kamer van een lief klein ventje.

Maar nee, ik moest er echt aan geloven. Ik geloof dat het met kerst voor het eerst tot me doordrong. Van oma had ze een mooi jurkje gekregen en ze vond het geweldig. Voor de spiegel stond ze te draaien zodat haar jurkje om haar heen zwierde. Haar tante maakte nog een staartje in haar haren, waar ze geduldig voor bleef staan, en het plaatje was compleet. Ineens liep daar een meisje, mijn dochter. Sindsdien is het me meer gaan opvallen, het ‘meisjes’ gedrag; ze loopt constant op haar teentjes, brengt haar knuffeltjes naar bed, dwingt me om haar staartje goed te doen en als we gaan schilderen is alles vies en ‘bah’. In de winkel zijn alle roze spullen ‘wauw’ en speelt ze met de Duplo dan moeten het mannetje en vrouwtje altijd even kussen.

‘Slik. Hoe werkt dat dan, zo’n meisjes meisje?’. Dat was het eerste dat door mijn hoofd schoot toen ik het besefte. Ja, ik lak zelf ook mijn nagels en makeuppen vind ik, als visagist, ook heel leuk om te doen. Maar een ‘meisjes vrouw’ ben ik niet. Ik heb er best even aan moeten wennen, aan de staartjes en het roze. Aan het niet vies willen worden en alles voorzichtig en met beleid doen. De dansjes op K3 en de dramatische ‘stervende zwaan’ acts als ze haar zin niet krijgt. Maar nu begin ik het stiekem wel leuk te vinden. Het samen moederen over haar knuffels en haar lieve liedjes en de dansjes die ze doet. Hoe trots ze is als ze haar clipjes in heeft en hoe ze staat te draaien in haar jurkjes. Ik vind het geweldig haar te zien genieten en dat is wat telt. Dat modder stampen en hutten bouwen komt misschien nog wel. In prinsessenjurk en roze laarsjes. En erna stappen we gewoon onder de douche.

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

<3 </3 :watermelon: :sunflower: :strawberry: :shoe: :love: :house: :hi: :grow: :gift: :gift2: :elephant: :drops: :clover: :cherry: :caterpillar: :castle: :candles: :cake: :bow: :boat: :bird: :balloon: :D :-< :*: :***: (r) (ff) (f) (:heart balloon:)