Mama & Baby

Mijn Kind Op Internet

5 augustus 2015

Ik heb het nooit begrepen; ouders die alles van hun kind online gooien. In mijn zwangerschap beloofde ik plechtig aan mijn groeiende uk dat ik niet zo’n Facebook mama zou worden die iedere poep en scheet zou delen met de wereld. Toch betrap ik me er steeds vaker op dat mijn tijdlijn vol staat van de foto’s. Oeps..

Zelf vond ik het als kind schijt vervelend om foto’s van mezelf terug te zien. Vooral als mijn moeder dan alle bijbehorende verhalen ging vertellen. Niemand is toch geïnteresseerd in de eerste keer dat ik vast voedsel te eten kreeg? Of de eerste keer dat ik op het potje had gepoept (met foto. Trots dat ik was op dat mini drolletje!). Nee, dat zal ik later nooit gaan doen.

Maar toen schoot ineens social media uit de grond. Foto albums werden niet meer vol geplakt maar ‘gedeeld’ en de gesprekjes met vriendinnen werden updates die over de hele wereld gelezen konden worden. Nou was ik gelukkig al een jaar of 20 toen mijn moeder haar eerste Facebook update plaatste, dus ik hoefde niet bang te zijn dat ze haar profiel vol zou spammen met foto’s van mij en mijn eerste keutel, maar ik had er niet aan moeten denken dat al die foto’s online waren verschenen!

Nu ik zelf moeder ben snap ik het wel een beetje. Het is voor mij razend interessant welke kleur poep mijn dochter heeft gefabriceerd en hoe veel ze de laatste tijd is aangekomen. Ook blijkt dat gespreksonderwerpen zijn beperkt tot borstvoeding, slaap ritme’s en opvoeden. Maar ik kan me goed voorstellen dat dat voor een ander vreselijk irritant is. Zeker als je zelf geen kinderen hebt of wilt lijkt het me vervelend om telkens een foto onder je neus geduwd te krijgen (“KIJK! Mijn dochter met haar eerste uitwerpsel!”).

Tot nu toe staan er op mijn instagram account 34 foto’s die te maken hebben met mijn dochtertje. Van die 34 foto’s is er op 14 (een gedeelte van) haar gezichtje te zien. Vooral aan het begin kon ik het niet laten haar aan iedereen te showen. Je bent als moeder immers ontzettend trots dat die kleine boon na 9 maanden in jouw buik vertoeven, vandaag voor het eerst gelachen heeft. En natuurlijk ben je na 16 jaar trots als ze slaagt voor de middelbare school. En ik weet zeker dat ik een gat in de lucht spring als ze op haar 30e haar grote liefde trouwt. Als moeder ben je trots op je kind, no matter what. Maar ik wil ook dat mijn kind later trots op mij kan zijn. Dat ze zich niet hoeft te schamen wanneer haar eerste vriendje haar moeder toevoegt op Facebook en terug scrolt naar het jaar 2015.

Freya kan nu nog niet praten (hoe freaky zou dat zijn?) en daarom nog niet aangeven of zij het oke vind. Af en toe plaats ik wel een foto waarop haar knappe koppie (gedeeltelijk) te zien is, maar dit zal in de loop van de tijd wel minder worden. Ik moet eerlijk toegeven dat ik het wel moeilijk vind om niet alles van haar te delen. Ik ben razend enthousiast en gil het uit als ze weer een keer naar me kraait met haar tandeloze mondje. Maar die momentjes wil ik koesteren en voor mezelf houden. Ik weet zeker dat zij er in haar pubertijd niet op zit te wachten dat haar hele jeugd online staat. Ik heb er best lang over na moeten denken, maar dit lijkt mij uiteindelijk de beste keuze. Natuurlijk komt er af en toe nog een foto online en ik zal vast nog wel eens posten dat ze voor het eerst is omgerold, zolang het maar beperkt blijft en ze onherkenbaar is.

Vanaf vandaag ga ik in baby-spam rehab en zullen er steeds minder (herkenbare) foto’s van haar verschijnen. Ik ben immers geen mommy blogger en wil dat ook niet worden en daarnaast vind ik de privacy van mijn kind gewoon heel belangrijk. Nu ga ik weer lekker genieten en houd ik alle poep verhalen gewoon weer voor mezelf. ;)

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

<3 </3 :watermelon: :sunflower: :strawberry: :shoe: :love: :house: :hi: :grow: :gift: :gift2: :elephant: :drops: :clover: :cherry: :caterpillar: :castle: :candles: :cake: :bow: :boat: :bird: :balloon: :D :-< :*: :***: (r) (ff) (f) (:heart balloon:)