Mama & Baby

Waarom in het ziekenhuis?

31 mei 2015


Ik krijg op sociaal media en in privé kringen ontzettend veel vragen over wat er nu precies is gebeurd en waarom ik niet uit m’n bed mag. Ik ga proberen het zo kort mogelijk uit te leggen.


Woensdag 27 mei 2015

’s Avonds word ik opgenomen in het ziekenhuis omdat ik om de 6-7 min actieve weeën heb bij een zwangerschap van 35 weken en 1 dag. Er word een echo gemaakt, beep ligt in een stuit. Verder ziet alles er prima uit. Op dat moment is er nog genoeg vruchtwater.

Donderdag 28 mei 2015

De weeën zijn er nog, maar niet meer regelmatig en ik blijf hangen op 2 cm ontsluiting. Ik mag weer naar huis.

Vrijdag 29 mei 2015

Ik word wakker met een plas tussen mijn benen. De verloskundige komt langs en vind het twijfelachtig. Ze stuurt me door naar het ziekenhuis. Daar krijg ik een CTG waaruit blijkt dat de baby’s hartslag veel te hoog ligt. Ook word er een echo gemaakt. Ons vermoeden klopt, er is nog maar een enkele druppel vruchtwater te zien. Er word een kweek afgenomen en ik word doorgestuurd naar de verlosafdeling waar ik woensdag ook opgenomen was. Daar krijg ik te horen dat ik niet meer naar huis mag.
Ja, behoorlijk klote dus. Er is nu een open verbinding tussen mijn baby en de buitenwereld. Op deze manier staat ze bloot aan infecties etc. We worden daarom iedere dag goed in de gaten gehouden. Meerdere keren word er bij mij gekeken naar mijn bloeddruk en temperatuur, om een infectie uit te sluiten. Ook mag ik iedere dag even aangesnoerd aan een apparaat die zowel de hartslag van de baby als die van mij èn mijn buik activiteit meet. Ik mag niet veel lopen of staan. Omdat de baby in een stuit ligt, ze nog niet volledig is ingedaald en er geen vruchtwater meer is bestaat de mogelijkheid dat ze verzakt of er een deel van haar al naar buiten komt zetten. De langste wandeling die ik mag maken is vanaf mijn bed naar het toilet en weer terug.

Door dat onze beep nu in contact staat met de buitenwereld en niet meer in steriel vruchtwater ligt moet ik goed op letten met hygiëne. De badkamer die bij de (privé) kamer hoort word meerdere keren per dag schoongemaakt. Naast mij mag niemand die gebruiken. Ook moet ik na ieder toilet bezoek even spoelen met een kraantje zodat er zo min mogelijk bacteriën achter blijven.

Vanaf 37 weken is het voor een baby het veiligst om geboren te worden. Toen mijn vliezen braken was ik 35 weken en 3 dagen zwanger, dus net iets te vroeg. Tot nu toe is er nog niets dat er op wijst dat de bevalling ook door gaat zetten. Mocht dit toch gebeuren, dan gaan ze dat niet meer tegenhouden en mag ze geboren worden. Mijn wens is om vaginaal te bevallen, ondanks de stuit. Zeker nu is ze nog wat kleiner en past het net iets makkelijker, maar een keizersnede heeft op zowel mij als de baby een ontzettende impact. Mocht ons wondertje (dondertje!) nog niet geboren zijn met 37 weken, dan gaan ze me zeer waarschijnlijk inleiden.

Gelukkig is het ziekenhuis waar in ik lig (GHZ) heel prettig om te verblijven. De bedoeling was sowieso al dat ik hier zou gaan bevallen. Het ziekenhuis heeft mooie gezin-suites waardoor ieder gezin een privé kamer heeft. Dennis mag ten alle tijden op de kamer blijven slapen en ik mag 24/7 bezoek ontvangen. Als de baby straks is geboren blijft ze altijd bij mij op de kamer, ook als ze in een couveuse moet liggen. De bevalling, het herstel en de eventuele kraamtijd vinden allemaal plaats in de kamer waar ik nu lig. Zo hoef ik dus niet voor de bevalling naar een andere ruimte toe (tenzij het een keizersnede word natuurlijk) wat ik heel prettig vind. Het personeel is heel lief voor me en er word goed voor me gezorgd. Het enige wat me niet zo bevalt zijn de warme Hollandse prakkies tussen de middag. :p

Voor nu gaat alles gewoon goed. Ik moet hier blijven tot ik ben bevallen en dat gaat (zoals het er nu uitziet) voorlopig nog niet gebeuren. Je begrijpt natuurlijk dat bloggen nu geen prioriteit heeft. Hoewel ik me echt vaak kapot verveel heb ik ook de mogelijkheden niet om een goed artikel in elkaar te zetten. Daarnaast wil ik zo veel mogelijk rusten, ik ben immers bijna mama!

Via social media probeer ik jullie een beetje op de hoogte te houden, en mocht er iets veranderen dan lees je het hier vanzelf.
Liefs!

You Might Also Like

4 Comments

  • Reply me 31 mei 2015 at 16:29

    Sterkte en succes de komende tijd! We merken het wel als je weer zover bent om te bloggen, dit gaat voor. ;)

  • Reply Kattenkoppen 2 juni 2015 at 15:12

    Oh dit maakt het allemaal wel een stuk duidelijker, fijn zo’n blogbericht :) Mogen wij morgen op bezoek komen? :-) Wauw die kamers klinken trouwens ideaal!

    • Reply admin 2 juni 2015 at 15:27

      Jaaaa leuk! Ik heb geen bezoektijden, dus app maar hoe laat jullie willen komen. :D

  • Reply Annemiek 4 juni 2015 at 10:46

    Veel sterkte en geluk gewenst! Hoop dat jullie kleintje nog even blijft zitten (en nog even een halve koprol maakt)!

  • Leave a Reply

    <3 </3 :watermelon: :sunflower: :strawberry: :shoe: :love: :house: :hi: :grow: :gift: :gift2: :elephant: :drops: :clover: :cherry: :caterpillar: :castle: :candles: :cake: :bow: :boat: :bird: :balloon: :D :-< :*: :***: (r) (ff) (f) (:heart balloon:)